Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Το πρώτο αυτοκινούμενο τροχόσπιτο του 1937!

Μετάφραση - Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Και mercedes cabrio στο γκαράζ του camper για τις γρήγορες μετακινήσεις στην πόλη!Όλοι βλέπουμε στους αυτοκινητοδρόμους, κυρίως τους ευρωπαϊκούς, αυτοκινούμενα τροχόσπιτα. Άλλα μικρά, άλλα μεγάλα, άλλα με "σοφίτα" και άλλα χωρίς. Στη διεθνή έκθεση του Ντύσσελντορφ για αυτοκινούμενα τροχόσπιτα, την οποία επισκέφτηκα προ τριετίας, είχα την τύχη και την ευκαιρία να δω και να θαυμάσω κατασκευές που μόνο ένας ευφάνταστος νους θα μπορούσε να συλλάβει. Μέχρι camper σε μέγεθος τριαξονικής νταλίκας, είδα, με δύο ορόφους, mercedes cabrio στο γκαράζ και... τζακούζι με καθιστικό μπαμπού στην... ταράτσα! http://www.camperlife.gr/ektheshsm/55-caravan-salon-dusseldorf-2010.html και http://www.youtube.com/watch?v=-9oT65c4KkI

Περισσότερα...

Οι θαλασσινές ψυχές.

Θυμάται και γράφει ο Μπάμπης Κωνσταντάτος.

Περίεργες μέρες περνάμε, αλμυρά μου φιλαράκια, και για να ξεφύγω, κατά κάποιο τρόπο, από την ξεφτιλισμένη πραγματικότητα, το έχω ρίξει στο ποδήλατο. Κάνω ατέλειωτες βόλτες σε όλη την Αθήνα με τα ακουστικά του walkman χωμένα στ’ αυτιά μου, προσπαθώντας έτσι να ξεφύγω και από τους θορύβους της πόλης.

Πριν κάμποσες μέρες σας είχα γράψει τις εντυπώσεις μου από εκείνο το καταπληκτικό βιβλίο του γιατρού Αλέν Μπομπάρντ, που διάβασα και, σας διαβεβαιώνω, ακόμα το μυαλό μου είναι γεμάτο από τις εικόνες της περιγραφής αυτού του απίστευτου ταξιδιού, που το κάνουν ακόμα πιο σπουδαίο οι λόγοι για τους οποίους το πραγματοποίησε εκείνος ο μεγάλος γιατρός.

Περισσότερα...

Μάϊος 1995 - Ένα αξέχαστο ταξίδι στο Αιγαίο.

Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Στη μνήμη του φίλου μου Μάκη Παυλάτου που έλυσε κάβους νωρίς...

Βιάστηκες να φύγεις...Με τον Μάκη δεν κάναμε καθημερινή παρέα, αλλά, όποτε κανονίζαμε να συναντηθούμε, "δέναμε" όπως ο τέντζερης με το καπάκι, που λένε. "Πάμε εκεί ρε συ;", του πρότεινα εγώ. "Και δεν πάμε; Το μυαλό θα μας σταματήσει;", απαντούσε εκείνος, χωρίς να το βασανίσει και πολύ. Έτσι έγινε και εκείνο τον Μάη του '95. Δεν είχαμε τρόϊκα τότε. Είχαμε όμως δουλειά και καταφέρναμε να γεμίζουμε το ρεζερβουάρ του φουσκωτού. Μπήκα λοιπόν χωρίς περιστροφές στο ψητό και του είπα : "Άκουσα ότι πήγε ένας παλαβός στη Ρω, Κλήμη Ναυρίδη νομίζω τον λένε, και αντικατέστησε την Κυρά. Ήταν φυσιοθεραπευτής στον Απόλλωνα Αθηνών, χώρισε από την γυναίκα του και αποφάσισε να γίνει ερημίτης στη Ρω, να σηκώνει τη σημαία, όπως η Κυρα Δέσποινα. Του έδωσε μάλιστα η Olympic, όπως έμαθα, ένα 5,25 για να σπάει τη μονοτονία του ψαρεύοντας και πηγαίνοντας μέχρι το Καστελλόριζο. Τι λες, πάμε να τον δούμε;". "Φύγαμε", απάντησε ο αείμνηστος φίλος μου και αρχίσαμε αμέσως τις ετοιμασίες προτού το μετανοιώσουμε.

Περισσότερα...

1997 : Βάπτιση σε ερημονήσι του νοτιοανατολικού Αιγαίου....

Βιντεοσκόπησε, θυμάται και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το εκκλησάκι της Υπαπαντής, όπου το 1997 τελέστηκε η βάπτιση της μικρής Κασιωτοπούλας, όπως σώζεται σήμερα.Σκαλίζοντας χθες το αρχείο των μαγνητοσκοπημένων αναμνήσεών μου, "ξέθαψα" το βίντεο της βάπτισης μιας νεαρής Κασιωτοπούλας στο ξωκλήσι της Υπαπαντής, που βρίσκεται στην ακατοίκητη νησίδα Αρμάθια της Κάσου. Η βάπτιση τελέστηκε το καλοκαίρι του 1997 και αξίζει να δεί κανείς τον τρόπο μεταφοράς των ιερέων, της κολυμπήθρας και των πιστών, οι οποίοι συμμετείχαν σε ένα Μυστήριο που έλαβε χώρα στον μαγικό τόπο των ακατοίκητων, σήμερα, Αρμαθιών.

Περισσότερα...

Νοέμβριος 2002. Ανέλκυση παλιάς άγκυρας στην Κάσο.

Η ωραία... κοιμωμένη!

Θυμάται, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ήταν όμορφη, αφημένη στην αγκαλιά του βυθού, εκατό περίπου μέτρα απόσταση από το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα, στη Μακρά της Κάσου. Σφουγγάρια και κοχύλια στόλιζαν το κορμί της και ο αμμώδης βυθός συντρόφευε τα όνειρά της...

Η άγκυρα μετά τον καθαρισμό και το βάψιμό της τοποθετήθηκε στον χώρο του Ηρώου, στην Κάσο. Φωτο : Νικολέττα Σοφίλα. Την είχε εντοπίσει ένας φίλος μου, καθώς κολυμπούσε κοντά στη νοτιοανατολική ακτή της Μακράς. "Υπάρχει μια μεγάλη παλιά άγκυρα εδώ", μου είχε πει, αλλά δεν του έδωσα σημασία. Όταν όμως την είδα κι' εγώ, κατάλαβα πόσο δίκιο είχε! Καθώς την παρατηρούσα μέσα απ' το γυαλί της μάσκας, σχημάτισα την εντύπωση πως με περίμενε, πως δεν βρισκόταν τυχαία εκεί, πως το ξύπνημά της έμελλε να είναι το ίδιο αναπάντεχα εντυπωσιακό, όπως ήταν και η τραγική της απώλεια...

Περισσότερα...