Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Πειραιάς - Σκωτία με φουσκωτό. (Γ΄)

Από την Ιταλία στην Κορσική, και από κει στη Μασσαλία και τον ποταμό Ροδανό.

(Δεύτερη συνέχεια : http://www.ribandsea.com/memo/288-2010-03-07-18-33-06.html )

Μείναμε εκεί να τους κοιτάζουμε και να μας κοιτάζουν επί δύο ώρες. Στο τέλος μας άφησαν... Βγήκαμε απ' τη μαρίνα της Civitavecchia και ούτε που γυρίσαμε το κεφάλι μας πίσω, φοβούμενοι μήπως οι Ιταλοί αλλάξουν γνώμη! Ενενήντα πέντε μίλια μας χώριζαν πια από την Bastia της Κορσικής και αυτό έσωσε την κατάσταση, γιατί στην παράλλαξη περίπου της  Elva ο Παραδεισιάδης αναγκάστηκε να κάνει εξαέρωση στην τρόμπα του πετρελαίου και στα μπεκ τoυ κινητήρα, αφού το... νεράκι που περιείχε το βυτιοφόρο στην Civitavecchia είχε κάνει το θαύμα του! Τι να σου κάνει και το φίλτρο; Αυτό είναι για να προλαβαίνει τις υγρασίες της δεξαμενής και όχι το νερό που σου πουλάει για πετρέλαιο ο κάθε ασυνείδητος πρατηριούχος...

Περισσότερα...

Πειραιάς - Σκωτία με φουσκωτό. (Β΄)

Το πρώτο σκέλος του ταξιδιού, μέχρι την... "σύλληψή" μας στην Civitavecchia!

(Πρώτο μέρος : http://www.ribandsea.com/memo/276-2010-02-20-11-44-26.html )

Τρυφερό φιλί απ' την αδελφή λίγο πριν τον απόπλου.Η προετοιμασία καλά κρατούσε, με τον καθένα από μας να έχει αναλάβει και ένα τομέα. Ο Παραδεισιάδης γέμισε ένα κιβώτιο με εργαλεία, εφεδρικές προπέλλες (τρία ζευγάρια πήραμε μαζί μας, αφού το πόδι της μηχανής ήταν duo prop), λάδια για το κάρτερ, εξολκέα για τα φίλτρα, στουπί, εφεδρικά φίλτρα για την υδατοπαγίδα και πάει λέγοντας. Ο Θανάσης κάτι ετοίμαζε, αλλά τα δικά μου τρεξίματα δεν με άφησαν να δω τι ακριβώς. Του είχα άλλωστε απόλυτη εμπιστοσύνη πως θα κάνει ό,τι το καλύτερο στον τομέα που είχε αναλάβει. Αργότερα διαπίστωσα ότι μέχρι κατσαρόλα, τρίφτη για το τυρί, μπαχαρικά, μπρίκι, καφέ, τρίκιλη μπουκάλα αερίου, τσάϊ, μούσλι και ένα σωρό άλλα φαγώσιμα και παρελκόμενα μαγειρικής είχε τοποθετήσει με τάξη σ' ένα μεγάλο χαρτοκιβώτιο!

Περισσότερα...

Πειραιάς - Σκωτία με φουσκωτό. (Α΄)

Ένα αξέχαστο ταξίδι 6.500 ν. μιλίων με φουσκωτό, από τον Πειραιά μέχρι το βορειότερο άκρο της Μεγ. Βρεττανίας.

Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το τετραμελές πλήρωμα του Αρμάθια στη μαρίνα της Ζέας, λίγο πριν τον απόπλου. Ήταν τέλη του '90, αρχές του '91. Η προκήρυξη του αγώνα με τον τίτλο «The Highlands and Islands R.I.B. Race» είχε φθάσει στα χέρια μου μέσω των ενημερωτικών εντύπων που μου έστελνε κάθε χρόνο η Βρεττανική B.I.B.O.A. (British Inflatable Boat Owners Association) της οποίας ήμουνα μέλος. Ξεσηκώθηκα αμέσως στην ιδέα, και από κείνη τη στιγμή κοιμόμουν και ξυπνούσα με τη σκέψη μου να τριγυρνά διαρκώς στους καταπράσινους λόφους, τα κάστρα, τις λίμνες και τα ποτάμια της Σκωτίας! Άρχισα λοιπόν να ψάχνω απελπισμένα για χορηγούς. Είχα υπολογίσει το συνολικό κόστος καυσίμων και κάποιων παρελκομένων, γύρω στα δύο εκατομμύρια δραχμές. Ποσό όχι υπερβολικό για ένα τέτοιο ταξίδι, αλλά σίγουρα όχι και τόσο εύκολο να βρεθεί. Την εποχή εκείνη είχα ένα φουσκωτό "Olympic" 7.40 με μηχανή έσω έξω πετρελαίου "Volvo Penta" duo prop 200 h.p. Έκανα λοιπόν δύο αυτονόητες επισκέψεις. Μία στην "Olympic Hellas" και μία στον Σαρακάκη.

Περισσότερα...

Γένοβα 1989. Η μαύρη σελίδα... (Β΄)

Στη μαρίνα του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου της Κέρκυρας.Καβατζάρισα τον κάβο του Αγ. Στεφάνου, έχοντας τον νοτιά να με σπρώχνει δευτερόπρυμα. Δεν είχα όμως μέχρι εκείνη τη στιγμή δει ακόμη τις πραγματικές διαθέσεις του καιρού, γιατί ο ορεινός όγκος της Κέρκυρας κατέβαζε μεν δυνατές σπηλιάδες, δεν υπήρχε όμως ψηλός κυματισμός. Η συμπεριφορά της τέντας πλεύσης είχε αρχίσει να με προβληματίζει, καθώς λειτουργούσε αυτόνομα, περίπου σαν πανί ιστιοφόρου, αδιαφορώντας πολλές φορές για τους χειρισμούς μου, πιέζοντας την πλώρη του σκάφους προς τα κάτω και ρίχνοντας κουβάδες θάλασσας πάνω μου! Η βροχή συνέχισε να μου πηρουνιάζει το πρόσωπο και, τώρα που το σκέφτομαι, νομίζω ότι όλα θα ήταν διαφορετικά αν είχα λάβει μέρος στον γύρο της Σκωτίας δύο χρόνια νωρίτερα και είχα ανακαλύψει τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρει ένα κράνος...

Περισσότερα...

Γένοβα 1989. Η μαύρη σελίδα... (Α΄)

Ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος θυμάται και περιγράφει την μαύρη σελίδα του ημερολογίου της θαλασσινής του περιπλάνησης...

Το υγιές παρελθόν είναι ο φάρος που φωτίζει τον ορίζοντα του μέλλοντος. Όταν όμως το παρελθόν είναι τραυματικό, τότε μπορεί οι Ερινύες να διαλύσουν αυτόν που το τραυμάτισε. Εκτός κι' αν ο ίδιος βρει τον τρόπο να επουλώσει τις πληγές θάβοντας το "εγώ" του...

Το καλοκαίρι του '89 με βρήκε πρόεδρο του νεοσύστατου "Ομίλου Φουσκωτών Σκαφών Ελλάδος", με μεγάλες και επιτυχημένες εκδηλώσεις στο ενεργητικό μου, αναμνήσεις και "περγαμηνές" από μεγάλα θαλασσινά ταξίδια στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Το υγιές παρελθόν που έλεγα...

Περισσότερα...