Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Μια ζωή στο φευγιό ο κυρ Αλέκος, ο οποίος οφείλει το επώνυμό του στον πατέρα του που είχε καταγωγή απ' την Τένεδο και ταξίδευε με τα καράβια.. Από τα πρώτα παιδικά του ακόμη χρόνια οι γονείς του τον πήραν απ' τον Πειραιά και τον πήγαν στους Φούρνους. Δύσκολα χρόνια. Πόλεμος, στερήσεις... 

Μετά ακολούθησε η Μέση Ανατολή και ο Λίβανος, αφού πέρασαν με καίκι απ' τη Σάμο στο Κουσάντασι της Τουρκίας. Μόλις έφτασε στην ηλικία των 17 ετών μπαρκάρισε κι' αυτός στα καράβια."Απ' τις σεντίνες ξεκίνησα", λέει ο κυρ Αλέκος, "και στη συνέχεια έκανα χρέη τρίτου και δεύτερου. Ήμουν πολύ καλός σαν μηχανικός. Με πήρε και ο Λάτσης στη θαλαμηγό του ένα διάστημα."

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Και ξαφνικά το απόγευμα της 17ης Ιουνίου, καθώς ρέμβαζα τον οικισμό των Φούρνων από την αναπαυτική καρέκλα του αυτοκινούμενου, είδα και άκουσα κάποια θορυβώδη κινητικότητα στο υπό παράδοση νέο λιμάνι του νησιού. Πλησίασα το συνεργείο που... άνοιγε τρύπες στον τσιμεντένιο προβλήτα, και σαν περίεργη γάτα που δεν φοβάται να τα τινάξει απ' την περιέργειά της, ρώτησα προς τι το άνοιγμα των οπών, η εξαγωγή του κυλινδρικού τσιμεντένιου υλικού και το σφράγισμα των οπών με νέο τσιμέντο!

Μου απάντησαν ότι τα κυλινδρικού σχήματος δείγματα που βγάζουν θα τα δώσουν για ποιοτικό έλεγχο ώστε να ελεγχθεί αν τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του νέου προβλήτα του λινανιού στους Φούρνους είναι τα ενδεδειγμένα. Εξεπλάγην, για να είμαι ειλικρινής, γιατί δεν περίμενα να ακούσω και να δω κάτι τόσο... "πρωτοποριακό" στην Ελλάδα πριν από την παράδοση ενός δημοσίου έργου.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Ο Δημήτρης Βούλγαρης και η σύζυγός του Λίτσα είναι δυο απίστευτοι άνθρωποι. Έχουν το "Μαϊστράλι", μια "κυψέλη" στον κεντρικό δρόμο των Φούρνων, στην οποία οι δυο τους σαν ακούραστες μέλισσες φτιάχνουν καθημερινώς από λουκουμάδες και εξαιρετικές τυρόπιτες, μέχρι μπουγάτσες, κατημέρια, πιροσκί, πίτσες, λουκανικόπιτες, χορτόπιτες, καρμπονάρες και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου! Όλα χειροποίητα, της ώρας, εξαιρετικά στη γεύση και οικονομικά στην αγορά τους.

Όταν ζήτησα να φάω μια τυρόπιτα και άκουσα πως η Λίτσα την πουλάει 1 ευρώ, νόμιζα πως με κοροϊδεύει! Τόσος κόπος, τόση μαεστρία (ήμουν μπροστά και τη βιντεοσκόπησα), τόσο τυρί (και τι τυρί!) για 1 μόλις ευρώ; Στην Αθήνα αυτή η τυρόπιτα θα πουλιόταν τουλάχιστον στη διπλάσια τιμή και δεν θα ήταν βεβαίως η ίδια!

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Όταν περιπλανάται ένας ελεύθερος δημοσιογράφος στην ξεχασμένη ελληνική περιφέρεια, και δη στα μικρά νησιά του Αιγαίου, είναι πολύ εύκολο να "ανακαλύψει" ανθρώπους έτοιμους να διαμαρτυρηθούν, να καταγγείλουν, να βρίσουν, ακόμη και μπροστά στον φακό. Και οι άνθρωποι αυτοί είναι συνήθως διστακτικοί και κουμπωμένοι, όχι για το αν πρέπει να πουν αυτά που τους πνίγουν, όσο για το αν ο δημοσιογράφος που θα καταγράψει τη δίκαιη αγανάκτησή τους θα την δημοσιοποιήσει ή θα την κάνει "γαργάρα", κατά το κοινώς λεγόμενο, υπακούοντας στη λογοκρισία του εκδότη ή καναλάρχη εργοδότη του. Τέτοιου είδους βεβαίως προβλήματα δεν αντιμετωπίζω, συνεπώς εισπράττω, πάντοτε εκ των υστέρων, τα εύσημα των καταγγελλόντων καλεσμένων μου.

Το παρόν υπόμνημα συντάχθηκε με ομόφωνη απόφαση του Προέδρου και της Πολιτικής Γραμματείας του ΕΠΑΜ, διαβιβάσθηκε ηλεκτρονικά στην Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής την Τρίτη 15 Ιουνίου ώρα 12:07 π.μ και επιδόθηκε με δικαστικό επιμελητή την Πέμπτη 17 Ιουνίου ώρα 13:30.

Το υπόμνημα υποβλήθηκε εν όψει της κατάθεσης του πορίσματος της Επιτροπής στον Πρωθυπουργό, ώστε να δοθεί η «κάλυψη» στην κυβέρνηση να ανακοινώσει και να νομοθετήσει προνόμια για τους εμβολιασμένους έναντι των μη εμβολιασμένων πολιτών και στη συνέχεια την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών σε όλο τον πληθυσμό.