Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Η Κάσος υπήρξε διαχρονικώς ένα νησί του οποίου η ιστορία ήταν και είναι άρρηκτα δεμένη με τη θάλασσα. Από την εποχή του Ομήρου ακόμη αναφέρεται ότι η Κάσος συμμετείχε στον Τρωϊκό πόλεμο με "βαθειά πλοία".

Μετά το ολοκαύτωμα του 1824, οι Κάσιοι που επέζησαν κατέφυγαν σε γειτονικά νησιά, όπως η Νάξος, η Σύρος, η Μήλος, η Σαντορίνη και η Αμοργός, και επέστρεψαν στο νησί τους, στα 1840 περίπου, μετά το τέλος των εχθροπραξιών. Εκεί, επιδόθηκαν με ζήλο στη ναυπηγική τέχνη, με αποτέλεσμα η Κάσος να θεωρηθεί εκείνη την εποχή ένα από τα σημαντικότερα ναυπηγικά κέντρα της ανατολικής Μεσογείου.

Η πραγματικότητα είναι ότι μετά το lockdown γίνονται αρκετές νομικές κινήσεις από τους εισπρακτικούς οργανισμούς δικαιωμάτων εναντίον των επιχειρήσεων που παίζουν εμπορική μουσική.

Κατά τη γνώμη μας, το δίκαιο είναι όταν μια επιχείρηση χρησιμοποιεί το ρεπερτόριο των οργανισμών, για να βελτιώσει την εμπειρία των πελατών της, να πληρώνει τις αντίστοιχες αμοιβές. Οι δικαιούχοι περιμένουν αυτά τα χρήματα, για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους και να ζήσουν, ειδικά σε καιρούς οικονομικής κρίσης. Συμφωνούμε φυσικά ότι μόνιμη «παραφωνία» αποτελούν οι ιδιαίτερα υψηλές τιμές στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Το χειρότερο που μπορεί να κάνει ένας επαγγελματίας είναι να αγνοήσει τις γραπτές επιστολές που λαμβάνει από τους οργανισμούς. Κάθε τέτοια επιστολή είναι μια επίσημη ενημέρωση οφειλής και θα οδηγήσει σε ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές και δικαστήρια.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Την εκπληκτική ποδηλάτρια Βασιλική Βουτζαλή γνωρίζουν οι συνδρομητές και αναγνώστες μου από την πρώτη συνέντευξη που μου έδωσε πριν από 5 χρόνια : https://www.ribandsea.com/face/3008-vasiliki-voytzali-erotiki-sxesi-me-to-podilato.html

Η Βασιλική έχει πάθος με την ποδηλασία και έχει καλύψει με το ποδήλατό της μεγάλες αποστάσεις (brevet), όπως Λονδίνο - Κων/πολη, δυτική - ανατολική ακτή Αυστραλίας κ.α.

Την περασμένη άνοιξη της καρφώθηκε η ιδέα να καλύψει ποδηλατώντας μια απόσταση 3.000 περ. χιλιομέτρων, απ' το Βρετανικό μουσείο του Λονδίνου μέχρι τον Παρθενώνα, με το αίτημα "Bring them back!". Μια σαφώς συμβολική κίνηση για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στον τόπο που γεννήθηκαν.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Κάμερα : Αννέτα Παπαδοπούλου - Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Χρέη σεφ εκτέλεσε αυτή τη φορά ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να βρει κανείς Συμιακό γαριδάκι στην αγορά. Συνήθως το προσφέρουν στα εστιατόρια που ειδικεύονται στους θαλασσινούς μεζέδες. Εγώ το βρήκα πάντως στην πηγή, καθώς βολτάριζα στην προκυμαία του λιμανιού της Κάσου.

Ο "καπετάν Γιώργος", ένα καίκι απ' τη γειτονική Κάρπαθο, είχε δέσει στο ντόκο και το πλήρωμα αποκεφάλιζε το κόκκινο γαριδάκι που έλκει το όνομά του απ' τη Σύμη, αν και το συγκεκριμένο είχε πάρει Κασιώτικη υπηκοότητα, αφού πιάστηκε στ' Αρμάθια!

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Αν περιμέναμε την απόλυτη μπουνάτσα στο Καρπάθιο για να πάμε στον επίγειο παράδεισο των Αρμαθιών, δεν θα πηγαίναμε ποτέ! Φορτώσαμε λοιπόν τα απαραίτητα στο Κινέζικο συμβατικό φουσκωτό του Απόκοτου, επιβιβαστήκαμε κι' εμείς (τρεις ενήλικες και ένα δεκάχρονο παιδί) και φύγαμε απ' το Φρυ. Σημειωτέον ότι το μήκος του "Κινέζου δεν υπερβαίνει το 3,6 μέτρα.

Είκοσι λεπτά αργότερα καταπλεύσαμε στην τυρκουάζ αγκαλιά των Αρμαθιών, στη μαγική παραλία Μάρμαρα, που απέχει 4 ν. μίλια απ' το λιμάνι της Κάσου. Ήμασταν δηλαδή στα όρια που προβλέπει η άδεια εκτέλεσης πλόων του "Κινέζου".

Τα συμπεράσματά μου από αυτή την πρώτη σύντομη βόλτα με 4 επιβαίνοντες (ο ένας παιδί) και τις απαραίτητες αποσκευές ήταν τα εξής.