Αγαπητέ κ. διευθυντά
|
|
Λαλεί καθένας τλήμων δια στροφών ευθύμων. Ή, αλλέως πώς, εάν βάλεις μια λιπαρή ρέγκα μέσα σε ένα χρυσό κλουβί, και αυτό (το κλουβί) ευρίσκεται αντικρυστά εις τα οπίσθια του αγνώστου πεσόντος στρατιώτη, θα τραγουδήσει;
Αγαπητέ κύριε διευθυντά.
Ο πυκνά τραχύς κονιορτός από το σιφωνωϊδές υπερξέσπασμα, ο οποίος ενέσκηψε στον γεωγραφικό χώρο με τη νομική υπόσταση του υπερχρεωμένου προτεκτοράτου καταλαμβάνοντας εξ απήνης τους σιωπηρούς και ανέμελους υπηκόους του, προήλθε από το (συνήθως) ύποπτο μονοπάτι των Σιφώνων.
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
Αγαπητέ κύριε διευθυντά,
Έχει παρέλθει αρκετός χρόνος από την χρονική στιγμή κατά την οποία σας απέστειλα το τελευταίο μου άρθρο υπό την μορφή "επιστολής", αλλά και από την δημοσίευσή του στο περιοδικό σας, στην ιδιαίτερη στήλη που είχατε την ευγενή καλωσύνη να μου παραχωρήσετε, με τον τίτλο "Αγαπητέ κ. διευθυντά".
Γνωρίζετε καλά, καλύτερα ίσως από εμένα, ότι η μη παραγωγή νέων, ανεξαρτήτων, γραπτών κειμένων ορισμένης έκτασης, που αναφέρονται σε συγκεκριμένα επίκαιρα θέματα και διαθέτουν τον δικό τους τίτλο, δεν οφείλεται σε έλλειψη ιδεών η διαθέσιμου χρόνου, αλλά στην πεποίθησή μου ότι ελάχιστοι αναγνώστες πια έχουν την παραμικρή διάθεση να διαβάσουν σύγγραμμα το οποίο ασχολείται με αλλότριο της τραγικής οικονομικής καταστάσεως θέμα, στην οποία (τραγική οικονομική κατάσταση) έχει περιέλθει, κατά την ταπεινή μου άποψη, ανεπιστρεπτί η χώρα και οι εν αυτή υπήκοοί της.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Αγαπητέ κ. διευθυντά.
Με το που πάτησα, το σωτήριο έτος του 1976, την φθαρμένη σόλα της μαύρης μου "ελβιέλα", στο μη (τότε) ελληνοκρατούμενο Λονδίνο, τα 57 κιλά μου και το 1,85 ύψος μου, ήρθαν αντιμέτωπα με τους τόνους βάρους των διώροφων λονδρέζικων λεωφορείων. Από αλλού πρόσεχα και από την άλλη μου εμφανίζονταν. Γλύτωσα εκ τύχης και ευτυχώς μαθαίνω από τα λάθη μου, με αποτέλεσμα να μη πιαστώ εξ απήνης από την δημόσια δήλωση του κ. Λεωνίδα Κύρκου, ο οποίος μας ψέκασε όλους ανισηγορικά, χαρακτηρίζοντας "άθλια και ισοπεδωτική" την άποψη ότι "είστε όλοι οι Βουλευτές ίδιοι" αλλά και "εξοργιστικό" όπως και "αντιδραστικό" το σύνθημα "να καεί, να καεί, το μπορδέλο η Βουλή". Την περίμενα μια τέτοια δήλωση. Και την περίμενα, από "τ' αριστερά".
|
|
Περισσότερα...
|
Αγαπητέ κ. διευθυντά.
Παρακολουθώντας (με μεγάλη πια δυσκολία) τις δηλώσεις πολιτικών στα μέσα μαζικής εξαπατήσεως (ΜΜΕ), διαβάζοντας τις αναφορές διαφόρων αθλητικών συντακτών (λάθρα οφείλω να ομολογήσω), αλλά και βλέποντας, με καλή διάθεση ομολογώ, τις απολύτως φυσικές επανακάμψεις στα φυσικά τους πόστα διαφόρων δίποδων έλλογων οργανισμών, προσπάθησα να συντάξω τις παρακάτω γραμμές, προσπαθώντας να αποτυπώσω γραπτά τον ιδιότυπο προσδιορισμό του Έλληνα τσάμπα μάγκα. Εάν τελικώς το κατόρθωσα, δεν γνωρίζω. Το αφήνω στη δική σας κρίση και εμπειρία.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Αφιερωμένο στον φίλο και αδελφό μου, Ιπτάμενο Ανθυποσμηναγό ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟ, ο οποίος πέταξε για τη γειτονιά των αγγέλων στις 29 Ιουνίου του 1982, αλλά παραμένει (και θα παραμείνει) αθάνατος στο μυαλό και στην ψυχή μου.
Αγαπητέ κ. διευθυντά.
Μπορεί σαν σήμερα το 1874, να δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Καιροί" το περίφημο άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη με τίτλο "Τις πταίει;". Μπορεί, σαν σήμερα, το 1946 να δημοσιεύτηκε στον "Ριζοσπάστη" κύριο άρθρο του τότε ηγέτη του ΚΚΕ με τίτλο "Τραβάμε για εμφύλιο πόλεμο". Μπορεί, σαν σήμερα, το 1949 η Νότιος Αφρική να επέβαλε το "Απαρτχάϊντ’". Μπορεί, σαν σήμερα, το 1958 η Βραζιλία να κατέκτησε το 6ο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. Μπορεί, σαν σήμερα, το 1979 η Ελληνική Βουλή να επικύρωσε την ένταξή μας στην ΕΟΚ. Μπορεί, σαν σήμερα, το 1981 η κυρία Σαρρή να έλαβε το πρώτο βραβείο λογοτεχνίας, αλλά εγώ, σαν σήμερα, θα προσπαθήσω, με τις περιορισμένες μου γνώσεις και μέσα από ένα κείμενο, να τιμήσω τη μνήμη του αδελφού και φίλου μου ανθυποσμηναγού Γεράσιμου Γερολυμάτου.
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 Επόμενο > Τέλος >>
|
|
Σελίδα 1 από 3 |
