"Μια φορά κι' ένα καιρό ήταν ένα φουσκωτό που πετούσε..."

Κάπως έτσι θα άρχιζε, υποθέτω, το παραμύθι τής ευφάνταστης γιαγιάς τού 1960. Ομως, αν εκείνη η γιαγιά ζούσε σήμερα, το παραμύθι της θα έχανε σίγουρα τον ρομαντισμό και την φαντασία, που αποπνέουν συνήθως τα παραμύθια, αφού τα φουσκωτά σκάφη πράγματι έχουν αρχίσει εδώ και δύο δεκαετίες, να πετούν!

Ήταν πριν από 26 περίπου χρόνια, στο χωριό Gubbio, στην περιοχή Umbria τής Κεντρικής Ιταλίας, όταν ο Doi Malingri, δεινός σκιέρ, ιστιοπλόος και αιωροπτεριστής, αποφάσισε να αντικαταστήσει το κλασσικό σασσί ενός μοτοαιωρόπτερου (power glider - trike) με ένα φουσκωτό σκάφος. Σκοπός του να κατασκευάσει ένα πρωτότυπο υπερ-ελαφρύ υδροπλάνο! Το εγχείρημα τελικώς πέτυχε, με τον δαιμόνιο Ιταλό να πετάει μερικούς μήνες αργότερα καθισμένος στο κάθισμα ενός φουσκωτού σκάφους!

Στην αρχή, ο Doi Malingri και ο γιος του Aimaro, χρησιμοποίησαν ένα συμβατικό φουσκωτό σκάφος τής Eurovinil, το οποίο είχε ξύλινο ντεκ και υφασμάτινη «γάστρα». Γρήγορα όμως το εγκατέλειψαν, καθώς διαπίστωσαν στην πράξη ότι η προπέλλα τού αεροπορικού κινητήρα, καθώς αυτή περιεστρέφετο έξω από το νερό, είχε την τάση, σε αντίθεση με έναν εξωλέμβιο, να κατεβάζει την πλώρη τού φουσκωτού, κάνοντας έτσι την αποθαλάσσωση από πολύ δύσκολη έως αδύνατη!

Η απογοήτευση πήρε τη θέση τού πρώτου ενθουσιασμού και η νεανική ομάδα τών εικοσάρηδων, που πλαισίωνε τον πενηντάρη την εποχή εκείνη Doi Malingri, δεν θα συνέχιζε τις προσπάθειές της αν ο «γερο» Malingri δεν επέμενε! Ήταν τότε που ο Enrico Malingri πρότεινε στον Doi να χρησιμοποιήσει ένα μικρό φουσκωτό σκάφος τής Lomac, με πολυεστερική γάστρα, παρόμοιο με αυτό που είχε σαν «υπηρέτη» στο ιστιοπλοϊκό του.

Ο Doi Malingri απευθύνθηκε τότε στον ιδιοκτήτη τής Lomac Franco Lomanto, ο οποίος τού δάνεισε ένα Lomac 3,10 για τις πρώτες δοκιμές. Η διαφορά ήταν τεράστια! Το φουσκωτό μπορούσε πλέον να αποθαλασσωθεί εύκολα, ακόμη και στη μπουνάτσα, με πλήρες φορτίο! Το μοναδικό πρόβλημα που έπρεπε να επιλυθεί ήταν τα αρχικά τών λέξεων flying inflatable boat (fib), τα οποία, αν τα διάβαζε κανείς σαν μια λέξη, σήμαιναν «ψέμα» ή «ανοησία» στα Αγγλικά! Κάτι που έκανε την προσπάθεια να πλασσαριστεί το νέο ιπτάμενο σκάφος στην Αμερική όνειρο θερινής νυκτός! Τελικώς, οι τρεις τελείες ανάμεσα στα αρχικά τών τριών λέξεων και η ανάλογη προφορά τους, έσωσαν την κατάσταση και τις πωλήσεις τών ιπτάμενων φουσκωτών σκαφών τής Polaris στις Η.Π.Α.!

Ο Doi Malingri και ο γιος του Aimaro δεν σταμάτησαν όμως εκεί. Προσθέτοντας ένα σύστημα τροχών στο φουσκωτό τής Lomac το έκαναν αμφίβιο! Το φουσκωτό αλλάζει κατεύθυνση, όταν τροχοδρομεί, με ένα ποδοστήριο, το οποίο στρέφει αναλόγως ο χειριστής του. Το ίδιο αυτό ποδοστήριο λειτουργεί και σαν λαγουδέρα όταν το σκάφος κινείται στο νερό.
Η πτήση με ένα ιπτάμενο φουσκωτό σκάφος τής Polaris, αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία, που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Το αίσθημα ασφαλείας που αποκομίζει ο επιβάτης, σε συνδυασμό με το πέταγμα τού «αετού» πάνω από την θάλασσα, συνθέτουν μια αξέχαστη ανάμνηση.

Η αυτονομία τού ιπτάμενου φουσκωτού υπερβαίνει τις 6 ώρες πτήσης ή τα 200 περίπου ναυτικά μίλια με ένα εφεδρικό ρεζερβουάρ 55 λίτρων, επιπλέον τού 40λιτρου που διαθέτει η standard έκδοση. Η ταχύτητα ταξιδίου κατά την πτήση είναι 35 περ. κόμβοι, ενώ η ανωτάτη ταχύτητα πτήσης μπορεί να υπερβεί τους 42 κόμβους (με ούριο άνεμο). Η μέση κατανάλωση καυσίμου κυμαίνεται από τα 12-15 λίτρα την ώρα.

Ο «λόγος κατολίσθησης», η σχέση δηλαδή μεταξύ τού μήκους πτήσης τού ιπτάμενου φουσκωτού και τής απώλειας ύψους, είναι 6 : 1. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε περίπτωση διακοπής λειτουργίας τού κινητήρα (πολλές φορές οι πιο έμπειροι πιλότοι διακόπτουν εσκεμμένως την λειτουργία του όταν αποκτούν κάποιο ύψος ασφαλείας) το ιπτάμενο φουσκωτό συνεχίζει να πλανάρει στον αέρα και να καλύπτει μέχρι την προσθαλάσσωσή του απόσταση ίση με το εξαπλάσιο τού ύψους που έχει εκείνη τη στιγμή! Αν π.χ. το φουσκωτό, τη στιγμή διακοπής λειτουργίας τού κινητήρα, βρίσκεται σε ύψος 500 μέτρων από την επιφάνεια τής θαλάσσης, θα καλύψει μια απόσταση 3 περίπου χιλομέτρων μέχρι να προσθαλασσωθεί ομαλά, χωρίς κινητήρα!

Ο κινητήρας είναι δίχρονος, υδρόψυκτος τής Αυστριακής Rotax. Με κυβισμό 582 cc αποδίδει 64 ίππους στις 6.500 στροφές. Είναι δικύλινδρος, με δύο μπουζί σε κάθε κύλινδρο, και διπλή ηλεκτρονική ανάφλεξη. Το φουσκωτό είναι τής Ιταλικής εταιρείας Lomac, οι αεροθάλαμοί του είναι από ύφασμα Hypalon Neoprene, έχει συνολικό μήκος 3,5 μέτρα, η δε γάστρα του διαθέτει steps για πιο εύκολες και γρήγορες αποθαλασσώσεις. Το άνοιγμα τού φτερού φτάνει τα 11,5 μέτρα, καλύπτει δε μια επιφάνεια 20 τετραγωνικών μέτρων.

Από τον Αύγουστο τού 2006, τα μοτοαιωρόπτερα (υπερελαφρά μεταβλητού βάρους - ultra light weight shift) εντάχθηκαν στον καινούργιο Κανονισμό υπερελαφρών (Φ.Ε.Κ./1068/4.8.06) υπάγονται πλέον στην Υ.Π.Α., παίρνουν νηολόγιο και ελέγχονται από αυτήν. Σ' αυτά τα υπερελαφρά αεροσκάφη, τα οποία αναφέρονται σαν υπερελαφρές πτητικές αεραθλητικές μηχανές (υ.π.α.μ.), ανήκουν και τα ιπτάμενα φουσκωτά. Είναι ως εκ τούτου ευνόητο ότι τα ιπτάμενα φουσκωτά σκάφη δεν λεμβολογούνται από τα κατά τόπους λιμεναρχεία, ούτε χρειάζεται να είναι εφοδιασμένα με τα σωστικά μέσα που προβλέπει ο νέος Γ.Κ.Λ. για τα μικρά ταχύπλοα σκάφη αναψυχής που εκτελούν πλόες χωρίς τοπικό περιορισμό. Ενας πυροσβεστήρας όμως, σωσίβια όσα οι επιβαίνοντες (1 ή 2 κατά περίπτωση), ένας πυροσβεστήρας, δύο βεγγαλικά χειρός, ένα καπνογόνο, ένα ζευγάρι κουπιά, ένας σουγιάς και ένα κομμάτι σχοινί μήκους 15 μέτρων είναι τα απαραίτητα εφόδια που πρέπει να έχει ένα ιπτάμενο φουσκωτό σκάφος όταν αυτό «τροχοδρομεί» στο νερό.

Ο κάτοχος ενός ιπτάμενου φουσκωτού σκάφους πρέπει πλέον να διαθέτει άδεια πιλότου υ.π.α.μ., το δε σκάφος του πρέπει να είναι κανονικώς νηολογημένο και ασφαλισμένο. Να σημειωθεί ότι οι προσθαλασσώσεις και αποθαλασσώσεις δεν επιτρέπονται μέσα σε μαρίνες, λιμάνια, αγκυροβόλια και χώρους λουομένων. Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι δεν υπάρχουν ακόμη αναγνωρισμένες σχολές εκμάθησης υποψηφίων πιλότων υ.π.α.μ. στην Ελλάδα. Η πρώτη αναγνωρισμένη σχολή προβλέπεται να λειτουργήσει μέσα στούς πρώτους μήνες τού 2009, δεδομένου ότι εκκρεμούν δύο τουλάχιστον αιτήσεις, οι οποίες έχουν ήδη υποβληθεί στο αρμόδιο τμήμα τής Υ.Π.Α. για έγκριση.

Το κόστος ενός ιπτάμενου φουσκωτού σκάφους Polaris εξαρτάται από το μέγεθος τού φτερού, την ιπποδύναμη τού κινητήρα του, το είδος και το υλικό κατασκευής τού έλικα, αν διαθέτει ηλεκτρική μίζα, σύστημα τροχών κλπ. Οι τιμές πάντως κυμαίνονται από 20.000 μέχρι και 27.000 περίπου ευρώ, αναλόγως τού εξοπλισμού, πλέον Φ.Π.Α. και εξόδων συσκευασίας και αποστολής από την Ιταλία.

Προσφάτως ιδρύθηκε και ο πρώτος «Πανελλήνιος Αεραθλητικός Σύλλογος Ιπτάμενων Φουσκωτών Σκαφών» στην Αθήνα. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν στα τηλέφωνα       210 9940977      και       6977 544446      ή στέλνοντας e mail στο :  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.